Trzeci dzień tegorocznego Avant Art Festival Warszawa, przygotowany we współpracy z festiwalem Warszawska Jesień.

Elvin Brandhi i Sara Persico tworzą elektryzujący duet, koncentrując się przede wszystkim na warstwach wokalnych. Ich muzyka to połączenie zdekonstruowanych beatów, eksperymentalnych wokali i zniekształconych rytmów. Elvin Brandhi, artystka pochodząca z Walii, tworzy muzykę, która miesza deconstructed club z improwizowanymi, strumieniowymi tekstami, tworząc zmienny, ale spójny artystycznie pejzaż dźwiękowy. Jej twórczość obejmuje różnorodne kolaboracje i udział w międzynarodowych festiwalach. Brandhi jest także znana z projektu Yeah You, który współtworzy z ojcem, oraz z licznych współprac, takich jak projekt Avril Spleen z Josephem Jadame czy Bahk z Danielem Blumbergiem. Sara Persico, artystka z Neapolu mieszkająca w Berlinie, łączy swoje potężne wokale z analogową elektroniką, nagraniami terenowymi i samplami. Jej muzyka porusza się między abstrakcyjnymi dźwiękami elektronicznymi, basową muzyką klubową, noise’em i eksperymentami wokalnymi. Persico zdobyła uznanie na renomowanych festiwalach i w prestiżowych miejscach, takich jak CTM Festival, documenta fifteen i Rewire Festival, m.in. dzięki debiutowi Boundary (2023) wydanemu przez Karlrecords. Na koncie ma współpracę z Cateriną Barbieri czy Andym Moorem.

Z uwagi na aktywność DJ, producencką i artystyczną w Kampali w Ugandzie, brzmienie Authentically Plastic jest z konieczności polityczne. W latach 2018–2023 prowadziłx wędrowny, wybuchowy cykl imprez o nazwie ANTI-MASS, która otworzyła przestrzeń dla artystek femme i queer w coraz bardziej represyjnym klimacie społecznym Ugandy. Podejmowanie ryzyka w tym politycznym środowisku ukształtowało brzmienie Authentically Plastic, które ma przyspieszony, gęsto warstwowy, improwizowany charakter. Jejgo ognisty debiutancki album, Raw Space, ukazał się we wrześniu 2022 roku, zdobywając uznanie krytyków za świeżą, pilną i pryzmatyczną nieprzewidywalność. Sety Authentically Plastic, jednocześnie mroczne i zabawne, zawierają tę samą napędzającą energię, wykorzystując gqom, noise i techno jako bazę do odkrywania innych nieznanych dźwięków. Na jejgo muzykę wpływają rytmy północnej Ugandy (acholi electronic), wczesne eksperymenty acid/industrial i afrofuturyzm.

Nowojorski duet H31R (wymawiane jak heir), czyli producent JWords i wokalistka Maassai, gra eksperymentalny hip-hop inspirowany zimną elektroniką, synkopowanymi rytmami, echami Detroit techno i psychodelicznym soulem. Świeże bity JWords są doskonale podkreślone przez elastyczny głos Maassai, dzięki czemu ich muzyka umyka głównonurtowym porównaniom. Ich debiutancki album Velocity (2020) przyniósł im znaczące uznanie: jego enigmatyczne brzmienie zostało docenione przez Ninja Tune, a także prasę, w tym Pitchfork, The Wire, Brooklyn Vegan, Okayplayer i Cabbages, które okrzyknęło ją „cudowną w swoim rozmachu”. Ich najnowszy album Headspace (2023) jeszcze bardziej wzmocnił reputację artystów, umacniając ich pozycję na scenie międzynarodowej.

Członkini wielu zespołów i kolektywów (Marburg, Ebola, Osty), producentka i kompozytorka Justyna Banaszczyk ma na koncie długą i owocną karierę na polskiej scenie muzyki elektronicznej. Współtworzy kasetowy label Pointless Geometry i społecznościowe Radio Kapitał; jest rezydentką bristolskiego Noods radio; tworzy muzykę na potrzeby filmów, gier i słuchowisk radiowych. Ma na koncie wydawnictwa dla Paralaxe Editions i nowojorskiego Haunted. Jej ostatnia EP-ka, Szkarady (2021), to zbiór psychodelicznych synthwave'owych dźwięków zdekonstruowanych na modłę IDM-u; muzyka w równym stopniu klubowa i laboratoryjna.

LOUFR to solowy projekt polskiego kompozytora Piotra Bednarczyka. Jego twórczość koncentruje się na intermedialnej muzyce kameralnej i elektronicznej. W swoich działaniach dźwiękowych eksploruje przestrzenie sound designu za pomocą którego poszukuje brzmień i struktur charakteryzujących się subiektywnym silnym fizycznym i emocjonalnym oddziaływaniem. Treści pozamuzyczne przewijające się kompozycjach oscylują wokół globalnych zmian nieuchronnie prowadzących do załamania świata.

Rafał Ryterski to kompozytor, aktywista, artysta interdyscyplinarny, kurator. Urodzony w 1992 roku w Gdyni. Synteza różnych gatunków muzycznych jest cechą charakterystyczną jego twórczości, a sam Ryterski nazywa tą praktykę genrebendingiem. W ciągu ostatnich paru lat artysta ten także chętnie wykracza poza konwencję samej muzyki, tworząc dzieła interdyscyplinarne na pograniczu performansu oraz teatru. Jego sztuka tematycznie oscyluje wokół pojęcia tożsamości, fenomenów kulturowych charakterystycznych dla społeczności LGBTQ+ oraz obnażaniu mechanizmów przemocowych. Muzykę Ryterskiego można usłyszeć zarówno w przestrzeniach sal koncertowych jak i klubach – do tej pory wydał 2 albumy (Teras are the Diamonds of the Soul, label BAS, 2021 oraz Gaymers’ Cheatsheet, label Pointless Geometry, 2022). Ponadto twórca ten tworzy także muzykę teatralną i współpracował z takimi reżyserami i reżyserkami jak Kuba Kowalski, Marta Górnicka, Agnieszka Jakimiak/Mateusz Atman, Aga Błaszczak, Anna Obszańska, Przemysław Jaszczak.